 |
|
|
|
|
|
W ramach instrumentów Rynku Pracy Urząd Pracy w Zduńskiej Woli realizuje następujące formy aktywne:
- refundacja podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy
- prace interwencyjne
- roboty publiczne
- prace społecznie użyteczne
- staż
- przygotowanie zawodowe dorosłych
 |
REFUNDACJA PODMIOTOWI PROWADZĄCEMU DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ KOSZTÓW WYPOSAŻENIA LUB DOPOSAŻENIA STANOWISKA PRACY |
 |
 |
|
 |
Starosta ze środków Funduszu Pracy może zrefundować podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą koszty wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.
Od dnia 01.02.2009r. refundacja kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego jest pomocą publiczną na zasadach pomocy de minimis.
Pobierz - Wniosek o refundację ze środków Funduszu Pracy kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanych osób bezrobotnych
Regulamin - w sprawie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz form zabezpieczenia zwrotu otrzymanych środków w Powiatowym Urzędzie Pracy w Zduńskiej Woli
Pobierz - Karta oceny merytorycznej
Pobierz - Formularz informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomocy de minimis
Pobierz - Formularz informacji o pomocy publicznej dla podmiotów ubiegających sie o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 3 tel. (43) 823-23-27 wew. 279
Urząd Pracy w razie braku możliwości zapewnienia bezrobotnym odpowiedniego zatrudnienia inicjuje oraz finansuje prace interwencyjne. Do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych mogą być kierowane osoby będące w szczególnej sytuacji na rynku pracy, które są:
-
bezrobotnymi do 25. roku życia;
-
bezrobotnymi długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego albo kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka;
-
bezrobotnymi powyżej 50. roku życia;
-
bezrobotnymi bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego;
-
bezrobotnymi samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18. roku życia;
-
bezrobotnymi, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia;
-
bezrobotnymi niepełnosprawnymi.
Prace interwencyjne są pomocą publiczną w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 12 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji musi być uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez minimum 24 miesięcy, a Pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
"Pracownik znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji"
"Pracownik znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji"
Kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są ponoszone w okresie 12 lub 24 miesięcy przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się:
Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50 % kosztów kwalifikujących.
Pomoc w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracownika znajdującego się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto:
-
ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy
-
oraz liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub bardzo niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.
Spełnienie powyższego warunku nie jest wymagane w przypadku, gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z 12 miesięcy, a powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów jest:
-
dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy,
-
niepełnosprawność,
-
przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
I. Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych na okres do 6. miesięcy skierowanych bezrobotnych w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych, w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty ustalonej jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy oraz kwoty zasiłku, obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego miesiąca i składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
II. Urząd Pracy refunduje pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych co najmniej w połowie wymiaru czasu pracy na okres do 6. miesięcy skierowanych bezrobotnych pozostających w szczególnie niekorzystnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości uprzednio uzgodnionej, nie przekraczającej jednak kwoty połowy minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.
III. Urząd Pracy może refundować pracodawcy, który zatrudnił w ramach prac interwencyjnych bezrobotnych do 25. roku życia, długotrwale bezrobotnych lub kobiety bezrobotne, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka; bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia; lub bezrobotnych niepełnosprawnych nawet przez okres do 12 miesięcy.
IV. Urząd Pracy może refundować - w ramach prac interwencyjnych - przez okres do 24 miesięcy część kosztów wynagrodzenia zatrudnionej osoby bezrobotnej w wieku powyżej 50 lat. Jeżeli do pracy w ramach prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni powyżej 50 roku życia, którzy:
-
spełniają warunki konieczne do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 80 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia;
-
nie spełniają warunków koniecznych do uzyskania świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest przyznawana w wysokości do 50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
Podstawa prawna
-
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).
-
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 5, poz. 25).
-
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 09.08.2008, str. 3).
Zainteresowany pracodawca (przedsiębiorca) powinien złożyć kompletny i prawidłowo wypełniony wniosek o organizację i finansowanie prac interwencyjnych do Powiatowego Urzędu Pracy. Pozytywne rozpatrzenie wniosku skutkuje podpisaniem umowy z wnioskodawcą. Jej realizowanie rozpocznie się poprzez kierowanie do pracy przez Powiatowy Urząd Pracy w Zduńskiej Woli osób spełniających określone warunki, posiadających wymagane kwalifikacje, a następnie zatrudnienie ich przez pracodawcę w pełnym wymiarze czasu pracy.
Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców będących:
-
w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2);
-
partiami lub organizacjami politycznymi;
-
posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich;
-
organizacjami zawiązków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy;
-
organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur pracy oraz klubów pracy;
-
urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
-
kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.);
-
przedstawicielstwami państw obcych.
WYŁĄCZENIA PODMIOTOWE
oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące. oznacza każdą osobę, która: jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub jest w wieku 50 lat; lub jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenie zawodowe.
Pobierz - wniosek o zorganizowanie prac interwencyjnych -
przedsiębiorstwa
Pobierz - wniosek o zorganizowanie prac interwencyjnych -
instytucje
Pobierz - wniosek o zwrot kosztów w ramach prac
interwencyjnych
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270
ROBOTY PUBLICZNE
Podstawa prawna:
- art.57 Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69 poz. 415 z póź. zmianami).
- Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2007 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U. Nr 76 poz.510).
- Rozporządzenie Komisji WE Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia. (Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002, str. 3; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 4, str. 273, z późn. zm.)
1. Roboty publiczne – to zatrudnienie bezrobotnego w okresie nie dłuższym niż 12 miesięcy, przy wykonywaniu prac organizowanych przez gminy, organizacje pozarządowe statutowo zajmujące się problematyką: ochrony środowiska, kultury, oświaty, sportu i turystyki, opieki zdrowotnej, bezrobocia oraz pomocy społecznej, a także spółki wodne i ich związki, jeżeli prace te są finansowane lub dofinansowane ze środków samorządu terytorialnego, budżetu państwa, funduszy celowych, organizacji pozarządowych, spółek wodnych i ich związków.
2. Bezrobotni uprawnieni do skierowania do pracy w ramach robót publicznych:
- długotrwale bezrobotni lub kobiety, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
- bezrobotni powyżej 50 roku życia,
- bezrobotni bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego
- bezrobotni samotnie wychowujący co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
- bezrobotni, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
- bezrobotni niepełnosprawni.
3. Starosta zwraca organizatorowi robót publicznych część kosztów poniesionych na wynagrodzenie, nagrody oraz składki na ubezpieczenie społeczne od refundowanego wynagrodzenia w wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów oraz warunków zawartej umowy.
4. Roboty publiczne nie mogą być organizowane przez pracodawcę:
- jeżeli innym podmiotom gospodarczym realizującym takie same zadania jak wykonywane u tego pracodawcy przez skierowanych bezrobotnych zagraża z tego powodu likwidacja lub upadłość,
- jeżeli jego firma znajduje się w stanie upadłości lub likwidacji,
5. Organizator robót publicznych składa wniosek o organizowanie robót publicznych do powiatowego urzędu pracy właściwego ze względu na miejsce wykonywania tych robót, może on także wskazać pracodawcę, u którego będą wykonywane roboty publiczne.
6. Starosta w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku powiadamia wnioskodawcę o rozpatrzeniu wniosku i podjętej decyzji.
7. Starosta podpisuje umowę z organizatorem robót publicznych w sprawie wysokości i długości okresu refundacji na podstawie obowiązujących przepisów oraz możliwości finansowych wynikających wysokości limitu Funduszu Pracy pozostającego w dyspozycji Starosty.
*Starosta oznacza Dyrektora PUP, który działa w imieniu Starosty
Pobierz - wniosek o zorganizowanie robót publicznych
Pobierz - wniosek o zwrot kosztów poniesionych w związku
z zatrudnieniem w ramch robót publicznych
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270
 |
PRACE SPOŁECZNIE UŻYTECZNE |
 |
 |
|
 |
Podstawa prawna:
- art.73a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
(t.j. Dz.U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.).
- Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 25 października 2005r. w sprawie trybu organizowania prac społecznie użytecznych (Dz. U. Nr 210 poz. 1745) oznaczają prace wykonywane przez bezrobotnych bez prawa do zasiłku na skutek skierowania przez starostę, organizowane przez gminę w jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, organizacjach lub instytucjach statutowo zajmujących się pomocą charytatywną lub na rzecz społeczności lokalnej.
2. Na wniosek gminy starosta może skierować bezrobotnego bez prawa do zasiłku korzystającego ze świadczeń z pomocy społecznej do wykonywania prac społecznie użytecznych na terenie gminy, w której bezrobotny zamieszkuje lub przebywa, w wymiarze do 10 godzin w tygodniu.
3. Wykonywanie prac społeczno-użytecznych odbywa się na podstawie porozumienia zawartego między starostą a gminą.
Przy przydziale prac społecznie użytecznych uwzględnia się wiek bezrobotnego bez prawa do zasiłku, stan jego zdrowia oraz, w miarę możliwości, posiadane kwalifikacje.
Gmina lub podmiot, w którym są organizowane prace społecznie użyteczne, zapoznaje bezrobotnego bez prawa do zasiłku z przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy.
Do wykonywania prac społecznie użytecznych mogą być kierowane również osoby uczestniczące w kontrakcie socjalnym, indywidualnym programie usamodzielniania, lokalnym programie pomocy społecznej lub indywidualnym programie zatrudnienia socjalnego, jeżeli podjęły uczestnictwo w tych formach w wyniku skierowania powiatowego urzędu pracy na podstawie art. 50 ust. 2.
1. Prace społecznie użyteczne
4. Bezrobotnemu nie posiadającemu prawa do zasiłku przysługuje świadczenie w wysokości nie niższej niż 6,00 zł. za każdą godzinę wykonywania prac społecznie użytecznych. Świadczenie to ulega waloryzacji na zasadach określonych w art. 72 ust 6 w/w ustawy.
Świadczenie nie przysługuje za okres niewykonywania pracy, w tym za okres udokumentowanej niezdolności do pracy.
Świadczenia są wypłacane przez gminę lub podmiot, w którym są organizowane prace społecznie użyteczne, w okresach miesięcznych z dołu.
5. Na wniosek gminy starosta refunduje ze środków Funduszu Pracy, do wysokości określonej w porozumieniu kwotę wypłaconych bezrobotnym bez prawa do zasiłku w poprzednim miesiącu świadczeń. Refundacja nie może przekraczać 60 % minimalnej kwoty świadczenia przysługującego bezrobotnemu.
*Starosta oznacza Dyrektora PUP, który działa w imieniu Starosty
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 11
tel. (43) 823-23-27 wew. 270
Podstawa prawna:
- art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008r. Nr 69 poz. 415 z późn. zmianami.))
- Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 20 sierpnia 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu przez bezrobotnego (Dz.U. Nr 142 poz. 1160 ).
Staż - oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązywania stosunku pracy z pracodawcą.
U organizatora stażu, który jest pracodawcą staż mogą odbywać jednocześnie bezrobotni w liczbie nieprzekraczającej liczby pracowników zatrudnionych u organizatora w dniu składania wniosku w przeliczeniu na pełny wymiar czasu.
U organizatora stażu, który nie jest pracodawcą staż mozę odbywać jednocześnie jeden bezrobotny.
1. Starosta może skierować do odbycia stażu na okres:
- do 12 miesięcy osoby bezrobotne do 25 roku życia, oraz osoby bezrobotne w okresie 12 miesięcy od dnia określonego w dyplomie, świadectwie lub innym dokumencie poświadczającym ukończenie szkoły wyższej, które nie ukończyły 27 roku życia.
- do 6 miesięcy bezrobotnych:
- bezrobotnych do 25 roku życia,
- bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2, albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
- bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
- bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenie zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
- bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
- bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęli zatrudnienia,
- bezrobotnych niepełnosprawnych.
2. Staż odbywa się na podstawie umowy zawartej przez starostę z pracodawcą, według programu określonego w umowie. Przy ustalaniu programu powinny być uwzględnione predyspozycje psychofizyczne i zdrowotne, poziom wykształcenia oraz dotychczasowe kwalifikacje zawodowe bezrobotnego. Program powinien określać:
- nazwę zawodu lub specjalności, której program dotyczy;
- zakres zadań wykonywanych przez bezrobotnego;
- rodzaj uzyskiwanych kwalifikacji lub umiejętności zawodowych;
- opiekuna osoby objętej programem stażu.
Nadzór nad odbywaniem stażu przez bezrobotnego sprawuje starosta. Pracodawca po zakończeniu realizacji programu stażu wydaje opinię zawierającą informacje o zadaniach realizowanych przez bezrobotnego i umiejętnościach praktycznych pozyskanych w trakcie stażu. Bezrobotny w terminie 7 dni od dnia otrzymania opinii, przekłada ją staroście wraz ze sprawozdaniem z przebiegu stażu. Starosta po zapoznaniu sie z treścią sprawozdania wydaje zaświadczenie o odbyciu stażu i zwraca bezrobotnemu opinię oraz sprawozdanie wraz z kopią programu stażu.
3. Bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium, wypłacane przez starostę. Za okres, za który przysługuje stypendium, zasiłek nie przysługuje.
4. Na wniosek bezrobotnego odbywającego staż pracodawca jest obowiązany do udzielenia dni wolnych w wymiarze 2 dni za każde 30 dni kalendarzowych odbywania stażu. Za dni wolne przysługuje stypendium. Za ostatni miesiąc odbywania stażu pracodawca jest obowiązany udzielić dni wolnych przed upływem terminu zakończenia stażu.
5. Obowiązki bezrobotnego:
- przestrzeganie ustalonego przez pracodawcę rozkładu czasu pracy;
- sumienne i staranne wykonywanie zadań objetych programem stażu oraz stosowanie się do poleceń pracodawcy i opiekuna, o ile nie są one sprzeczne z prawem;
- przestrzeganie przepisów i zasad obowiązujących pracowników zatrudnionych w zakładzie pracy;
- sporządzenie sprawozdania z przebiegu stażu zawierającego informacje o wykonywanych zadaniach oraz uzyskanych kwalifikacjach lub umiejętnościach zawodowych.
6. Starosta może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania w przypadku:
- nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia pracy;
- naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia sie do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania na stanowisku pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych;
- usprawiedliwionej nieobecności uniemożliwiającej zrealizowanie programu stażu.
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Referatu Instrumentów i Programów Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 10
tel. (43) 823-23-27 wew. 280
 |
PRZYGOTOWANIE ZAWODOWE DOROSŁYCH |
 |
 |
|
 |
W związku z nowelizacją ustawy o promocji zatrudnienia
i instytucjach rynku pracy od 01.02.2009 r. wprowadzono nowy instrument przygotowanie zawodowe dorosłych umożliwiający uzyskanie tytułu zawodowego, tytułu czeladnika lub kwalifikacji
i umiejętności zawodowych. Zwiększy to uczestnictwo dorosłych w kształceniu ustawicznym odpowiadającym potrzebom pracodawców.
Kształcenie odbywać się będzie w miejscu pracy, na podstawie umowy zawartej między starostą a pracodawcą i ewentualnie instytucją szkoleniową, bez nawiązania stosunku pracy. Pracodawca ma obowiązek wyznaczenia opiekuna osoby uczącej się o odpowiednich kwalifikacjach. Przygotowanie zawodowe dorosłych jest realizowane w oparciu o program ukierunkowany na nabycie umiejętności praktycznych oraz zdobywanie wiedzy teoretycznej opracowany przez pracodawcę lub instytucję szkoleniową i kończy się egzaminem potwierdzającym uzyskane kwalifikacje. Program praktycznej nauki zawodu musi być opracowany z uwzględnieniem standardów egzaminacyjnych obowiązujących dla danego zawodu a egzamin kwalifikacyjny na tytuł zawodowy przeprowadzany będzie przed komisją egzaminacyjną powołaną przez kuratora oświaty. Nabywanie umiejętności praktycznych obejmować będzie co najmniej 80% czasu realizacji całego programu przygotowania zawodowego dorosłych i będzie realizowane u pracodawcy. Pozostałe 20% czasu to nauka teorii, która będzie prowadzona u pracodawcy lub
w instytucji szkoleniowej.
Przygotowanie zawodowe dorosłych odbywa się w formie:
1. Praktycznej nauki zawodu dorosłych
2. Przyuczenia do pracy dorosłych
Praktyczna nauka zawodu dorosłych trwa od 12 do 18 miesięcy,
a przyuczenie do pracy dorosłych trwa od 3 do 6 miesięcy.
Praktyczna nauka zawodu dorosłych kończy się egzaminem kwalifikacyjnym na tytuł zawodowy, przeprowadzanym przez komisje egzaminacyjną, powoływaną przez kuratora oświaty lub egzaminem czeladniczym przeprowadzanym przez komisje izb rzemieślniczych.
Przyuczenie do pracy dorosłych kończy się egzaminem sprawdzającym przeprowadzanym przez komisję lub jednostkę szkoleniową.
Wymiar czasu odbywania przygotowania zawodowego dorosłych nie może przekraczać 8 godzin zegarowych dziennie i 40 godzin zegarowych tygodniowo.
Uczestnikowi przygotowania zawodowego dorosłych przysługuje stypendium w wysokości 100% zasiłku, a dla bezrobotnych posiadających wykształcenie gimnazjalne lub niższe, bez kwalifikacji zawodowych oraz powyżej 50 roku życia - 120 % kwoty zasiłku.
Uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych, który z własnej winy przerwał program tego przygotowania lub nie przystąpił do egzaminu kwalifikacyjnego, czeladniczego lub egzaminu sprawdzającego jest obowiązany do zwrotu kosztów tego przygotowania poniesionych z Funduszu Pracy, z wyjątkiem sytuacji, gdy powodem przerwania programu tego przygotowania lub nie przystąpienia do egzaminu było podjęcie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.
Uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych, który z własnej winy przerwał program tego przygotowania, nie przystąpił do egzaminu, może być ponownie zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, nie wcześniej niż po upływie 6 miesięcy od dnia przerwania programu lub nie przystąpienia do egzaminu.
Aby zachęcić pracodawców do przyjmowania osób kierowanych na przygotowanie dorosłych pracodawcy będzie przysługiwać refundacja wydatków poniesionych na uczestnika przygotowania zawodowego dorosłych niezbędnych do realizacji programu (w szczególności na materiały, surowce, eksploatację maszyn i urządzeń, odzież roboczą, posiłki regeneracyjne - 2% przeciętnego wynagrodzenia za każdy miesiąc aktywizacji dla jednej osoby). Pracodawcy będzie przysługiwać również premia w sytuacji, gdy uczestnik przygotowania zawodowego dorosłych pomyślnie złoży egzamin końcowy (kwota iloczynu 400 zł i liczby miesięcy realizacji programu). Przewiduje się również wypłatę należności przysługującej instytucji szkoleniowej za realizację ustalonej części programu nauki teoretycznej. Ze środków Funduszu Pracy będą opłacone również koszty egzaminów.
W przypadku obu form przygotowania zawodowego dorosłych absolwent uzyskuje dokument (świadectwo/zaświadczenie potwierdzający zdobyte kwalifikacje lub umiejętności), mającego na celu zdobycie wybranych kwalifikacji zawodowych lub umiejętności, niezbędnych do wykonywania określonych zadań zawodowych, właściwych dla zawodu występującego w klasyfikacji zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy. umożliwiającej przystąpienie do egzaminu kwalifikacyjnego na tytuł zawodowy lub egzaminu czeladniczego.
Szczegółowych informacji udzielają pracownicy
Referatu Usług Rynku Pracy
Przyjmowanie wniosków i sporządzanie umów: pok. 1
tel. (43) 823-23-27 wew. 257
|
|
|
|
|
|
 |